ولی یه چیزی خریدم یعنی 2 تا,2 تا ماهی خشگل نسبتا بزرگ سرخ سرخ که خیلی دوسشون دارم ,دلم واسشون تنگ شد یه لحظه.

هفته قبل پنج شنبه با عروس خانم(ندا) و جناب تازه داماد رفتم بیرون اولا که به شدت به هم میومدن و کلی من ذوق مرگ شدم چون دقیقا نیمه گم شده ی هم دیگه بودن, حالا کجا رفتیم؟ اگر گفتید؟زیاد خودتون رو اذیت نکنید  نمیتونید حدس بزنید.

رفتیم مرکز بهزیستی شهید قدوسی,کلی پسر بچه اونجا بودن یکی از یکی نازتر و با ادب ترطبقه اول پسر بچه های بین 7 تا 10 سال بودن ولی ما چون مثل خروس بی محل سر ظهر رفته بودیم چندتا از بچه ها خواب بودن خیلی دوست داشتنی و نازنین بودن(اصلا فکر نکنید اینا حس ترحم هست بلکه واقعیت بود)با یه آقا مجیدم دوست شدم (میتونیم), الانم دلم واسش تنگ شده ولی روم نمیشه تنها پاشم برم.

طبقه بعدی بچه های 10 تا 13 سال بودن

 که خیلی راحت تر با هم اخت شدیم و تقریبا همش اونجا بودیم.معین تیزهوش  و سعید وفکر کنم پیام که خیلی شلوغ و خیلی خوش زبون بود بچه های خوبی بودن فقط حیف که خیلیهاشون خانوادهاشون اومده بودن دنبالش و رفته بودن , یکیشونم که نشسته بود و داشت فیلم نگاه میکرد آنچنان محو فیلم بود که من اصلا باورم نشد که نا شنواست ولی با این حال که توی اون جمع تک بود به شدت راحت با بقیه ارتباط برقرار میکرد و بقیه به آسانی باهاش صحبت میکردن.

طبقه سوم هم نوجوان های بزرگ تر تا قبل از دوم , سوم دبیرستان بودن .یکیشون کلی هنرمند بود و کلی آهنگ از ساخته های خودش داشت یکیش رو انتخاب کرد و داد که من و ندا گوش بدیم  در مورد پدر مادر بود ودردناک ولی خیلی خوب کار شده بود البته از نگاه منِ شنونده,و باز مثل همیشه من روم نشد آهنگهاش رو بگیرم تا بیام آپلود کنم که شما هم فیض ببرید(دلتون بسوزه).کنار اونها که بودم در وجودم حس میکردم همشون برادرهای کوچیک من هستن و اسن حس خیلی قوی بود , ولی خوب با کوچکتر ها این حس در حد یه خاله یا عمه بود,خیلی دوسشون داشتم ولی زیاد نتونستم بفهمم که چطوری میتونم باهاشون اخت بشم وگرنه فردا هم بلند میشدم میرفتم پیششون,دلم میخواد برم پیششون ولی تنها روم نمیشه, تو این هاگیر واگیر این تنهایی هم بد دردی شده هااااااا.

با یکی از دوستامم رفتیم یه کلاس نقاشی اسم نوشتیم یعنی رفتیم تو نوبت,یه جور ترس دارم بیش از 10 ساله که از آخرین طراحیم میگذره, دستم نمیچرخه, ناراحتم که سر یه بچه بازی از 11 سالگی دیگه نرفتم کلاس نقاشی,فقط بخاطر اینکه شرط رفتن به کلاس نقاشی رفتن به کلاس زبان بود  ولی خوب من دوست نداشتم پس همیشه کلاسها رو دو در میکردم یعنی بابا من رو میرسوند دم در کلاس و من با دو میرفتم تو پله های بالایی میشستم تا همه بیان و برن سر کلاس و باز خمکی و یواش میدویدم بیرون و 2 ساعت رو پله های بیرون میشستم تا بابا بیاد دنبالم,بعضی روزها هم که کم هم نبودن یکی من رو میدید و من مجبور میشدم برم سر کلاس,الانم هنوز مشکل زبان دارم چون حتی یک صفحه ساده انگلیسی روهم نمیتونم بخونم.

بحث نقاشی بود نه؟جونم براتون بگه که یا ما اول اردیبهشت یا اول تیر میریم کلاس نقاشی و بعد همه ی درسهای قشنگمون رو هم میفتیم چون کلاس زبانم میخوایم بریم تازه کار آموزیم هستش ,جونم دوباره واستون بگه که داره درمیاد چرا؟چون استاد شبکه داره پوست مبارک رو قلفتی میکنه(جاتون خالی).

لطفا شب عیدی کمی در حق من دعا بفرماید .یک در دنیا صد در اخرت